นี่คือเว็บบอร์ดเก่า เราได้ย้ายไปเว็บบอร์ดใหม่แล้ว ที่นี่ เว็บบอร์ดใหม่Webboard New
ย้อนกลับเว็บบอร์ด >
มีความทุกข์เหลือเกินอยากจะระบายกับใครสักคน
รอวันฟ้าเปลี่ยนสี
6 เม.ย. 2556
เวลา 2:37 น.

119.42.83.196
ผู้ชม 9007 ครั้ง
          สวัสดีค่ะ ดิฉันเข้า google หาคำว่า เหมือนอยู่คนเดียวในโลก  จึงมาเจอเว็บนี้  ซึ่งตอนนี้มีความทุกข์ไม่รู้จะระบายให้ใครฟัง จึงขอพื้นที่เล็กๆในส่วนนี้เพื่อเล่าเรื่องความทุกข์ตอนนี้ค่ะ
          ดิฉันเป็นคนภาคเหนือค่ะ แต่มาอยู่กับแฟนที่หาดใหญ่  ดิฉันเป็นคนทำงานหนักมากค่ะ ทุ่มเทชีวิตทำงานเพื่อจะได้มีบ้าน มีรถ หวังจะสร้างครอบครัวที่พร้อมในอนาคต ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย ไม่ได้หาความสุขอะไรให้ตัวเองเลย  แต่มาระยะหลังมีปัญหาเรื่องการเงินอย่างหนักค่ะ  เงินเดือนออกหมดทันทีค่ะ เพราะแฟนบอกว่าจะเอาเงินไปลงทุนทำเต้นท์รถมือสองกับญาติ ต้องใช้เงินลงทุน และหลังจากนั้นเป็นต้นมา ก็มักจะขอเงินเพื่อเอาไปหมุนเพื่อให้กิจการไปต่อได้  เมื่อเงินใช้จ่ายแต่ละเดือนไม่พอ จึงจำเป็นต้องพึ่งบัตรเครดิตต่างๆ ทำให้เป็นหนี้รวมๆ กันแล้วหลายแสน ทุกวันทำงานเสร็จกลับบ้านก็จะอยู่บ้านคนเดียว นอนร้องไห้ทุกวันค่ะ ไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไง ส่วนแฟนบอกว่าจะไปนอนเต้นท์รถเพื่อนอนเฝ้ารถ เพราะจ้างเด็กเฝ้าไม่คุ้มกับค่าจ้าง  ดิฉันก็ยังคิดว่าเดี๋ยวก็มีทางออก ใจยังสู้อยู่ค่ะ  ดิฉันไม่ระแวงเลยแม้แต่น้อยค่ะ เพราะไว้ใจมาตลอดเวลาที่คบกัน 14 ปีค่ะ
            จนถึงวันนึงตอนเช้าต้องไปทำงานแต่แฟนยังไม่กลับบ้านเลยโทรไปตามค่ะ ได้ยินเสียงรับโทรศัพท์แต่ไม่มีเสียงตอบ ได้ยินแต่เสียงแฟนคุยกับผู้หญิงอีกคน มารู้ความจริงอีกครั้งค่ะ ว่าเค้า 2 คนคบกันเกือบ 2 ปีแล้ว และเลี้ยงดูกันด้วยเงินของดิฉันนี่แหละค่ะ
            มาถึงตอนนี้ได้แต่บอกตัวเองค่ะ ว่าเป็นผู้หญิงที่โง่เหลือเกิน เสียใจมากค่ะ ไม่คิดว่าตัวเองจะเจอเรื่องแบบนี้  ตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าออกมาเช่าอพาร์ทเม้นท์อยู่คนเดียวค่ะ  รถก็ไม่มีค่ะ นั่งมอไซด์ไปทำงานทุกวัน  ทุกวันที่กลับมาอยู่ห้องคนเดียวร้องไห้ทุกวันค่ะ เหนื่อยและท้อ ไม่สามารถพูดคุยกับใครได้ ไม่กล้าโทรไปบอกแม่ว่าเราเจอเรื่องแบบนี้ เวลาแม่ถามจะบอกว่าสบายดี ถ้าถามถึงแฟนก็จะบอกว่าไปทำงาน  กลัวแม่จะเป็นห่วง เพื่อนที่ทำงานก็ไม่มีใครรู้ค่ะ ไม่มีใครรู้เรื่องที่เราเจออยู่ตอนนี้แม้แต่คนเดียว  เวลาไปทำงานเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น แต่พอกลับถึงห้องแทบจะเหมือนคนจะสิ้นใจค่ะ เสียใจ เป็นทุกข์เหลือเกิน ได้แต่บอกตัวเองค่ะ ว่าสักวันฟ้าจะต้องเปลี่ยนสี พยามสร้างกำลังใจให้ตัวเองค่ะ เดี๋ยวความทุกข์มันก็จะผ่านไป พยามยามเก็บเงินใช้หนี้ที่มีอยู่ให้หมด แล้วจะได้กลับบ้านไปหาแม่ค่ะ
          เหตุการณ์นี้ผ่านมา 3 เดือนแล้วค่ะ แต่วันนี้ดิฉันรู้สึกเหนื่อยและท้อเหลือเกินค่ะ วันนี้ตอนเย็นเลิกงานนั่งมอไซด์กลับมา ลุงคนขับมอไซด์ถามว่า วันนี้เป็นอะไรหรือป่าว หน้าตาดูเหนื่อยๆ พอฟังลุงจบดิฉันร้องไห้กลางถนนเลยค่ะ มันกลั้นไว้ไม่อยู่จริงๆ  ลุงเป็นคนเดียวที่ถามดิฉัน  ถึงแม้ว่าลุงไม่ได้เป็นญาติกันไม่รู้จักกันมาก่อน แต่ดิฉันก็รู้สึกว่าอย่างน้อยก็มีอยู่หนึ่งคนบนโลกใบนี้ที่ยังเห็นความทุกข์ของดิฉัน 
          สุดท้ายนี้ขอขอบคุณเจ้าของเว็บด้วยค่ะ ที่ให้พื้นที่เล็กๆนี้ ให้ดิฉันได้ระบายความทุกข์ในใจได้บ้าง  ขอบคุณค่ะ
 
ความคิดเห็นที่ 1

Sam
7 เม.ย. 2556
เวลา 7:07 น.

223.205.32.58
noที่แล้วมา มีหลงผิด คิดไม่ถึง
เดินทางหนึ่ง ด้วยตัวเอง หยิ่งผยอง
แต่สุดท้าย ไม่ได้เป็น อย่างใจปอง
จึงได้มอง ย้อนหัน วันล่วงเลย
recourse
laughingมีครอบครัว ยังเฝ้า รอคอยอยู่
ลุกขึ้นสู้ เริ่มต้นใหม่ ไม่นิ่งเฉย
ต้องทำได้ จะไม่เป็น เหมือนอย่างเคย
สัญญาเลย เพื่อตัวเอง และครอบครัว
smilesmile
ความคิดเห็นที่ 2

รอวันฟ้าเปลี่ยนสี
7 เม.ย. 2556
เวลา 23:57 น.

110.77.216.23
ขอบคุณมากค่ะ คุณ Sam ที่ให้กำลังใจ
ความคิดเห็นที่ 3

i'm sad
19 เม.ย. 2556
เวลา 16:41 น.

110.49.251.22
วันนี้รู้สึกเสร้ามาก นอนร้องไห้อย่างเจ็บปวด
ความคิดเห็นที่ 4

รอวันฟ้าเปลี่ยนสี
20 เม.ย. 2556
เวลา 0:24 น.

110.77.216.164
ความสุขอยู่กับเราไม่นาน ความทุกข์ก็เช่นกันเดี๋ยวมันก็ผ่านไป  สักวันมันก็จะผ่านไปค่ะ
ความคิดเห็นที่ 5

Sam
20 เม.ย. 2556
เวลา 20:11 น.

49.48.217.88

 

อย่าคิดอะไรมาก เครียดก็เต้น กังนัมซะ จะได้หายเครียด (รึเปล่า???) 5555

 

 
ความคิดเห็นที่ 6

Hope
24 เม.ย. 2556
เวลา 22:49 น.

1.4.149.147
ปัญหาทุกอย่างมีทางออกเสมอ  ขอให้เข้มแข็งเข้าไว้  มีมืดมีสว่าง มีสุขก็ย่อมมีทุกข์เป็นธรรมดา ไม่มีใครทุกข์หรือสุขตลอดไปหรอกค่ะ ขอเพียงให้เข้มแข็งเป็นพอ
ความคิดเห็นที่ 7

nan.2514
24 เม.ย. 2556
เวลา 23:10 น.

58.8.79.0
ตื่นเช้าๆสักวันไปใส่บาตรตอนเช้า แล้วไปถวายสังฆทานและปล่อยปลา ที่ไหนมีเติมน้ำมันตะเกียงในวัดก็ลองเติมน้ำมัน อธิฐานแต่สิ่งดีๆ แล้วชีวิตจะดีขึ้น พ้นเคราะห์พ้นทุกข์ค่ะ ลองทำดูนะคะจิตใจจะสบายขึ้น
ความคิดเห็นที่ 8

ธวัชชัย
18 มิ.ย. 2556
เวลา 19:35 น.

171.7.25.148
ทุกข์มันเป็นอยู่เพราะเราไปแบกมันไว้ ถ้าไม่แบกก็ไม่หนักเมื่อไม่หนักก็ไม่ทุกข์หรือทุกข์น้อย และค่อยๆกำจัดทุกข์น้อยๆนี้ให้ออกไป แต่ถ้าออกไม่หมดก็คิดซะว่ามันเป็นรสชาติของชีวิต แล้วดำเนินชีวิตต่อไปแบบมีสติ เห็นคุณค่าของชีวิตเรา1ชีวิต
ความคิดเห็นที่ 9

คนชัยนาท
19 มิ.ย. 2556
เวลา 5:47 น.

171.6.97.48
ดิฉันเป็นคนชัยนาท มีฐานะยากจน โชคดีที่มีกศน. ช่วยเรียนจนจบ แต่ชีวิตก็ทุกข์เหลือหลายคนหนึ่ง ด้วยความไม่รู้ ไปรู้จักคนในเครื่องแบบ เชื่อสนิทว่าเขาไม่มีใคร สุดท้ายเป็นอนุเขาโดยไม่รู้ตัว ร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะร้อง เลิกเด็ดขาด ไม่คิดจะสนใจใคร แต่ก็มีคนเข้ามาคบด้วยอีก ด้วยความเป็นผู้ใหญ่ที่ดี กลายเป็นว่ามีภรรยาซะอีก ดิฉันก็เลิกคบ เพราะขอเป็นเพื่อนเขาก็ไม่ยอม จะให้เป็นแฟนให้ได้ พอแล้วดิฉันเข็ดขยาด เขาหวานหว่านล้อมสารพัด ดิฉันตัดใจเลิกโดยการหนีไปทำงานต่างจังหวัด แทน พอมาต่างจังหวัด ก็เจอคนมีแฟนมาจีบทั้งนั้น เขาบอกว่าดิฉันหน้าตาดี เป็นคนดี ดิฉันไม่เอาอีกแล้ว บอกทุกคนที่เข้ามาในชีวิตว่า ดิฉันมีสามีแล้ว มีลูกแล้ว ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ ยังไม่มี เพื่อให้ชีวิตเราอยู่รอด พอกันทีสำหรับชีวิตที่เป็นอนุโดยไม่รู้ตัว มันทุกข์ระทมเหลือหลาย ดิฉันทำแบบ คุณ Nan คล้าย ๆ กัน ทำเท่าที่มีโอกาส ทำบุญบ่อย ๆ ก็คงจะมีชีวิตที่ดีขึ้นได้ ปัจจุบันดิฉันก็ทำงานด้วยความเป็นสุข ถึงแม้ชีวิตลึก ๆ จะทุกข์บ้าง ก็ไม่เป็นไร อยากให้ผู้หญิงทุกคนสู้ ๆ เป็นกำลังใจให้คนท้อแท้ทุกคน เพราะดิฉันเจอมาหมดแล้วค่ะ
ความคิดเห็นที่ 10

นายขนุน ขุนจนโต
19 มิ.ย. 2556
เวลา 22:46 น.

183.88.104.198
เหตุที่ใจเราเป็นทุกข์เพราะ ความทุกข์เกิดเพราะใจเรายอมรับสภาวะที่กำลังปรากฏต่อหน้าต่อตาไม่ได้ เช่น เราจะต้องเจ็บป่วยเรายอมรับไม่ได้ ความทุกข์ทางใจมันก็เกิดขึ้น เราจะต้องแก่ ยอมรับไม่ได้ ว่าจะต้องแก่ ความทุกข์ทางจิตใจก็เกิดขึ้น เราจะต้องตายยอมรับไม่ได้ก็ทุกข์อีก จะต้องพลัดพรากจากคนที่รัก จะต้องเจอสิ่งที่ไม่รัก อะไรแบบนี้แหละ จะต้องผิดหวังในชีวิตบ้าง ถ้าเรายอมรับความจริงได้ว่า ชีวิตมันเป็นอย่างนี้แหละ ทุกอย่างผ่านมาแล้วผ่านไป ผ่านมาแล้วผ่านไปตลอดเวลา ยอมรับความจริงตรงนี้ได้จะไม่ทุกข์ ที่ใจมันทุกข์เพราะมันไม่ยอมรับความจริง
ความคิดเห็นที่ 11

THE SAINT
21 มิ.ย. 2556
เวลา 15:55 น.

124.122.125.173
ขอให้ทุกท่านที่มีความทุกข์ หายจากความทุกข์ด้วยครับ ขอเป็นกำลังใจให้ ตั้งใจน้อมนำธรรมมะ เข้ามาในใจตน เดินตามแนวทางของพุทธธรรมเน้นปฎิบัติ เมตตา สงสาร เห็นใครก็ให้นึกน้อมนำมีเมตตาสงสารให้กับเขา แต่ต้องมีสติรู้อะไรควรไม่ควร(ไม่ใช่จิตใจอ่อนแอ) เป็นการปลงอารมณ์ได้ รายละเอียดธรรมะต่างๆ หาได้ในเวปต่างๆ หรือกูเกิ้ล ท้ายที่สุดทุกคนก็ต้อง ล้มหายตายจาก กันไป เป็นเรื่องปกติ ของทุกสรรพสิ่ง เริ่มน้อมนำปฎิบัติธรรมตั้งแต่เวลานี้ ท่านที่ทำแล้วก็ขอ อนุโมทนาบุญด้วยครับ สุขใดยิ่งกว่าสุขในธรรมไม่มี
ความคิดเห็นที่ 12

จตุวิทย์
23 มิ.ย. 2556
เวลา 9:44 น.

183.88.53.89
หมั่นทำบุญใส่บาตร สวดมนต์ไหว้พระอุทิศบุญให้เจ้ากรรมนายเวรสม่ำเสมอแล้วอธิษฐานจิตด้วยความศรัทธาสิ่งดีๆจะตามมาเอง อะไรที่ผ่านไปแล้วก็คิดเสียว่าเป็นการชดใช้กรรมที่เราอาจทำมาในอดีต เพราะเราเกิดมาแล้วจึงรับผลกรรมที่เคยทำมาทุกคนไม่มีใครพ้นไปได้
ความคิดเห็นที่ 13

Aoy2012
23 มิ.ย. 2556
เวลา 14:59 น.

110.77.204.253
ขออโหสิกรรมแทนน้องสาวด้วยก็แล้วกัน เวรกรรมคงมีจริง ๆ หลอกน้องสาวให้เป็นอนุฯ เขาเลยโดนหั่นให้เป็ดกินเรียบร้อย หลังจากเมาเหล้าไม่รุ็้้ตัว ช่วยไม่ได้น่ะ คนที่บ้านท่านและท่านโดนงดใช้การตลอดชีวิต..เวรกรรม มีจริง เร็วด้วย.
ความคิดเห็นที่ 14

KoKo
30 มิ.ย. 2556
เวลา 21:36 น.

1.169.183.114
มีอย่างเดียวครับคืออดทน คิดว่าในโลกใบนี้ยังมีคนที่ทรมาณกว่าเราอีกเยอะ อย่างน้อยเราก็ยังมีมือมีสายตามีงานทำมีความสามารถทำงานหาเลี้ยงตัวเองได้ ปัญหาอย่างที่คุณAoyเจอยังมีเวลาแก้ไขอีกนานครับไม่ต้องไปกลัวลุยต่อไปเป็นกำลังใจให้อย่างน้อยก็โชคดีที่ออกมาทันโดยไม่โดนไปมากว่านี้นะ ใช่ป่ะล้าา
ความคิดเห็นที่ 15

Nongphajujee Palo
3 ก.ค. 2556
เวลา 9:09 น.

171.6.143.159
ขอโทษนะคะช้าไปหน่อย คุณรอวันฟ้าเปลี่ยนสีคะทุกคนในหน้าเวบบ์นี้มีกำลังใจมากมาย มีความปรารถนาดีมากมายที่พร้อมจะให้คุณ ดูคุณ Sam ซิคะเอากังนัมมาให้ดู น่ารักนะคะ ดึงจิตออกมาเถอะค่ะ ออกมาดูเรื่องต่างๆในเชิงบวก จริงค่ะเรื่องไม่เกิดกับใครก็พูดได้ บอกได้ แต่หลายคนก็ผ่านเรื่องเลวร้ายมาทั้งนั้น ขอให้ตัวเองมีสตินะคะ และพยายามปรับวิกฤติในชีวิตตัวเองให้ได้ อย่าไปร่วมมือกับเขามาทำร้ายตัวเราเอง เสียเวลาเปล่าๆค่ะ
ความคิดเห็นที่ 16

เบนซ์
20 ก.ค. 2556
เวลา 0:50 น.

115.87.216.197
โปรดสนใจข้อความนี้หน่อย อยากระบายจริงๆ มันเก็บมานาน2ปีแล้ว ! ผมชื่อ เบนซ์ ตอนนี้ ผมอายุ17 ต้นเรื่อง ผมอยู่ ม3/7 ผมเป็นคนที่ เจ้าชู้ (มาก) ผมเป็นหัวโจกของ ระดับชั้น ม.ต้น ทั้งรร รู้จักผมหมดทุกคน ตอนนั้นผม มีแฟน อยู่ห้องเดียวกัน ตั้งแต่ ม1 จนม3 ผมทั้งสูบบุหรี่ในห้องเรียน แล้วก็ทำเลว ทุกอย่าง มีอะไรกับแฟน ในห้องเรียน แฟนผมคนนี้ นิสัย ดีมาก เป็นคน ดี เรียบร้อย เรียนเก่งใช้ได้ ยอมผมทุก อย่าง จนกระทั่ง ผมเกิดเล่น Hi5 สมัยนั้นนะ แล้ว เจอ นักเรียน รุ่นน้อง อยู่ คนนึง น่ารัก ผมก็ ทัก ไป ธรรมดา แต่รุ่น น้อง ดันชอบผม อยู่ก่อน แล้ว ผมก็ นัดเจอ แล้วสุดท้ายก็มีอะไรกัน แล้ว แฟนผม ก็รู้ ผมก็ ขอ เค้า บอก ว่า ขอมี อิกคนนึง รุ่น น้อง อยู่ ม2 แฟนผมก็ยอม ผมก็รู้เค้าเสีย ใจ ผมก็พยายามทำดีกับ เค้า ที่ สุด แต่ผมก็ ขอ มีคนอื่น เรื่อยๆนะ เค้าก็ ยอมผมตลอด แต่ผมก็เจ็บทุกครั้งที่ขอเค้า เหมือนกัน จนมา ถึง เมื่อ ปีที่แล้ว ผมชื่อกับ ผู้หญิง อายุ 27 ผมเกิด ชอบ ขึ้นมา ผมก็ ขอ อิก แล้ว ทีนี้ ผมเกิด เลยเถิดขึ้นมา จนผมต้อง ออกจากบ้าน แล้ว ก็ มาอยู่ กับผู้หญิง คนนี้ แล้วที่นี้ ผมก็ให้ สัญญา กับ แฟนที่ ยอมผมทุกอย่าง ว่า แกร์เรียนจบเมื่อใหร่ เค้าจะกลับไปคบกับแกร์ มันเป็น คำสัญญา ที่ เห้อออ พูดไม่ออกอะ จะร้องไห้อยู่แล้ว ตอนนี้ ก็ จะถึงเวลาสัญญานั้นแล้ว แต่ ผม ก็คงกลับไป ไม่ได้ แหล่ะ ผมมีภาระมากกว่าที่คิดเอาไว้ ใหน จะแฟนปัจจุบัน ที่ จะปาไป 30 แล้ว เงินที่ ซื้อ รถก็ ของ แฟน โทรศัพแฟน ก็ ซื้อให้ ห้องก็อยู่ กับ แฟน แต่ ผม ก็ ทำงาน นะ เดือน นึงก็ ได้ อยู่ หนึ่งหมื่นสามพัน กว่าบาท แต่ ก็ นะ ยัง ผ่อน รถ ผ่อนโทรศัพ ไม่เส็ด เลย อีกอย่างที่อยากพูดก็ คือ ไม่รู้ว่าจะเลือก ทางใหน ดี ตามสัญญา หรือปล่อย ให้ เค้าไปเจอคนที่ดีกว่าเรา เพราะเรา ก็ไม่รู้ว่า กลับไปคบกับ เค้าแล้ว จะทำให้เค้ามีความสุขได้มั้ย เรียนก็ต่ำ อนาคตก็ ไม่ค่อยดี นิสัยก็ แย่ ใจนึง อยาก กลับไปคบ อีกใจอยากให้ เค้า ได้ เจอ คนที่ ดีดี ไม่เหมือนกับ ผม ขอความคิดเห็นหน่อยยยยย !
ความคิดเห็นที่ 17

ผู้หญิงคนนึง
26 ก.ค. 2556
เวลา 16:08 น.

101.51.214.47
การฆ่าตัวตาย สำหรับคนทั้่วไปแล้ว อาจฟังดูรุนแรง เปนการแก้ปัญหาที่สิ้นคิด ..แต่สำหรับคนคนนึงแล้ว มันเป็นวิธิเดียวที่จะตัดปัญหา ไม่ทำให้ใครเดือนร้อน อาจจะแค่ช่วงเวลาหนึ่งที่ทำให้คนรุ้จักรอบข้าง เสียใจไปบ้าง แต่ถ้ามองไปถึงอนาคต สำหรับเขาเป็นวิธิแค่วิธีเดียวเท่านั้น ...'ใช่ ทางออกอาจจะมีเยอะ แต่เดือนร้อนต่อหลายทอด และทำให้คนที่รักเขาที่สุดผิดหวังมากที่สุด การล้มการถูกทิ้งครั้งนี้ ทำให้เขาไม่มีที่ยืนอีกต่อไป อนาคตที่วางแผนไว้พังทลายลงไป ...แค่อยากระบายไม่ต้องเก็บไปคิดมากน่ะค่ะ -ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ
ความคิดเห็นที่ 18

กำลังใจ
26 ก.ค. 2556
เวลา 19:22 น.

110.168.251.201
ขอให้กำลังใจทุกๆท่านที่มีทุกข์. มีปัญหา พลัดพรากจากคนที่รัก คาดหวังสิ่งใดก้อไม่ได้สิ่งนั้น. เราต้องมีสติตั้งม้่น แก้ปัญหาหรือถ้ามันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้เราก้อต้องยอมรับมันด้วยสติ แล้วดำเนิ่นชีวิตที่เหลือให้ดีที่สุด ฉันเป็นคนหนึ่งที่รอวันตายอยู่ตรงหน้า ด้วยโรคที่รักษาไม่หาย และไม่เคยคิดว่าชีวิตที่กำลังรุ่งเรืองต้องมาเจอกับเรื่องอย่างงี้. ทุกอย่างที่ฝันไว้พังอยู่ตรงหน้า. ฉันตั้งรับมันอยู่สักพักหนึ่ง ธรรมะทำให้ฉันคิดได้ คนเรามีกรรมติดตัวมาด้วย ฉันจะทำชีวิตที่เหลือเพื่อคนที่เรารัก และรักเรา ทำประโยชน์เพื่อคนอื่น ขอให้คนที่คิดว่าตัวเองมีความทุกข์มากๆ ลองมามองคนที่แย่กว่าอย่างฉัน คุณยังสามารถมีลมหายใจเพื่อแก้ปัญหา แต่ฉันแม้แต่ร่างกายตัวเองฉันยังไม่สามารถบังคับได้ ขอให้รักชีวิต และเอาธรรมะเข้ามาน้อมนำจิตใจตัวเอง สู้ๆทุกคนนะคะ
ความคิดเห็นที่ 19

ทอฝัน
17 ส.ค. 2556
เวลา 21:54 น.

124.122.175.121
ขอระบายด้วยคน ความทุกข์มันมาก ซะจนเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบ เรื่องมันเกิดจาก การเปฌนหนี้จากความโลภ ของตัวเราเองเป็นล้าน ทั้งที่รู้ตัวว่า เงิน 1 พัน มันหายากทึกวันนี้ พอเกิดปัญหา เจ้ามือมาทวง เรื่องก็ไปถึงพ่อแม่ แทบจะขายที่ขายทางไปหมด ขายได้บางส่วนให้เจ้ามือ เหลืออีกส่วนซึ่งเยอะมากๆ ร้องไห้กันทั้งบ้าน คิดดูเอาที่ทำมาหากินของครอบครัวมาขายเพื่อใช้หนี้ทั้งที่ครอบครัวก็มีปัญหาเยอะอยู่แล้ว พ่อแม่แทบไม่เหลือที่ทำมาหากิน ตอนนี้พ่อแม่ต้องทำงานหนักมากๆ แก่ไปเยอะจริงๆ แค่ช่วงเวลาไม่นาน ต้องใช้แรงงาน แม่บอกว่าถ้าลูกเป็นอะไรไปแม่ก็อยู่ไม่ได้ ส่วนตัวเราเองก็ทำเต็มที่พยายามหาเพื่อใช้หนี้ ร้องไห้ทุกวันทุกคืน สงสารพ่อแม่ คิดว่าตัวเองเลวมาก อยากจะให้ท่านสบายแต่ กลับกลายเป็นแบบนี้ ลึกๆก็คิดอยากฆ่าตัวตายเอาเงินประกันไปใช้ให้หมดๆ แต่พอคิดถึงพ่อกับแม่ ท่านก็อายุเยอะแล้วใครจะดูแลท่าน แม้ตอนนี้เราไม่มีปัญญาก็เหอะ ไม่อยากให้ท่านต้องทุกข์ ที่เหลือตัวเราเองต้องรับกรรม เขาจะทำอย่างไรก็ยอม แต่ขอร้องอย่าไปข่มขู่ครอบครัวเราเลย. ขอบคุณมากที่ให้ระบาย อยากให้เป็นอุทาหรณ์กับทุกคน. การพนันมันทำให้เราฉิบหายได้
ความคิดเห็นที่ 20

คนแบกทุกข์
21 ส.ค. 2556
เวลา 23:06 น.

110.168.109.200
ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะเพราะฉันก็มีเรื่องทุกข์ใจที่พูดไม่ได้..ท้อค่..ะบางทีคิดว่าความตายเท่านั้นคือทางของความทุกข์...มาคิดอีกทีตายยังตายไม่ได้เลยค่ะเพราะยังห่วง...ลูกทั้งสองเค้าจะอยู่ย่างไร
123
ไม่สามารถแสดงความเห็นได้ ย้ายไปเว็บบอร์ดใหม่ ที่นี่ เว็บบอร์ดใหม่Webboard New
--